Gaja Grzegorzewska

Przed nocnymi bałnsami poszłyśmy z Malwiną i Eryką do kina na „Wstyd” Steve'a McQueena. Właściwie poszłam tam z tezą, której potwierdzenie chciałam znaleźć i znalazłam.

To będzie, dla odmiany (sic!), o ciemnej stronie związków. O tym, że ludzie w niektórych związkach mutują. Przestają być sobą, a stają się wypadkową tego, jakimi chcieliby ich widzieć partnerzy i tego, jakimi oni sami nie chcieliby być.

O facebooku napisano wiele, ja sama mam w tym pokaźny udział, ale temat nadal wydaje mi się po pierwsze niewyczerpany, po drugie po prostu ciekawy. Ja tam sobie lubię o fejsie poczytać. A pisać lubię o tym, o czym lubię czytać.

Może i jest trendy, jak to śpiewał Krzysztof Ibisz wraz z moją ukochaną aktorką Agnieszką Włodarczyk oraz innymi celebrytami, ale jest też czasami męczące.

- Bankowe? - spytała Eryka. - Tak, i jeszcze wspólny kredyt na spłatę mieszkania, a potem wspólne dziecko. To były rzeczy, które przyspieszyły moją decyzję o odejściu od chłopaka. Poczułam jak grunt zaczyna palić mi się pod stopami.
No tak, Eryka tylko o jednym, a ja miałam na myśli wspólne konto na fejsbuku.

Skradziono mi wczoraj rower. W tak zwany biały dzień. Z Krupniczej. Przypięty był. Na widoku. Dobry. Ładny. Kochałam go.
Wiem, że te teksty powinny być o związkach. I ten będzie o związku. O moim związku z rowerem.

Czego ja nie robię, aby was zabawiać w te soboty! Wczoraj, poszukując bodźców i inspiracji, udałam się na imprezę do akademika PWST. Wdarłam się tam podstępem jak ten kret, węsząc, szukając mięsa, intryg lub czegokolwiek, o co mogłabym się zaczepić z moim tekstem. I coś tam znalazłam.